Er zijn zo van die dagen III

Het was begin jaren 90. We speelden een uitwedstrijd tegen onze vrienden van FC Twente. Nu was het de laatste jaren al een aantal keer goed raak geweest tussen beide supportersgroepen dus de diverse instanties waren erg op hun hoede voor nieuwe confrontaties tussen beide supportersgroepen.

We waren er dus al een week ervoor uit dat het weinig zin had om zo maar ff op de bonnefooi met de auto of trein af te reizen voor een dagje voetbal & geweld. We moesten dus een list verzinnen hoe we op een slimme manier toch met zijn allen bij hun stadion konden komen. Zodat we een goede kans hadden om even met de Tukkers op de vuist te gaan en daarna ook nog de wedstrijd te zien.



Toen kwam er iemand op het briljante idee om met zijn allen een vrachtwagen in te duiken en zo helemaal door te rijden tot aan het Diekman stadion waar de Tukkers destijds nog hun thuiswedstrijden speelden. En zo gebeurde het. In het begin waren de meeste nog huiverig. Twente is toch een aardig stukkie rijden en dat in een afgesloten vrachtwagen. We wisten eigenlijk niet wat we mochten verwachten.

Op die betreffende zondagochtend was het al vroeg verzamelen. Mijn geheugen laat me zo nu en dan in de steek, we praten toch alweer of iets dat een jaar of 17 geleden gebeurde, ik heb dus eigenlijk geen flauw idee waar we opstapten. Wat ik nog wel weet is dat het een vrachtwagen was van een bedrijf dat handelde in mode voor grote maten. Iets wat alweer voor de nodig grappen zorgde op de vroege zondagochtend.  Ik denk dat we alles bij elkaar ongeveer met een man of 60 in die gesloten vrachtwagen zaten. De chauffeur was zo vriendelijk een paar kratten bier in de hoek van de laadruimte te hebben gezet. Later bleek dat het niet de bedoeling was geweest dat die kratten werden leeggedronken maar daar heeft een groep dorstige utrecht supporters toch al snel schijt aan.

Na afloop van de dag werd dit kleine probleempje opgelost door even met zijn allen te lappen voor een paar nieuwe kisten bier.  Voor zover ik mij nog kan herinneren ging de heenweg vrij vlot. Met een paar kratten bier ging zoiets toch wel vrij snel. De afspraak was dat er absoluut niet gerookt kon worden want dan zou het echt te benauwd worden en stoppen om ff de deuren open te doen ging natuurlijk niet want dan zou men onze list wel eens door kunnen hebben. Voor ons reden nog 2 auto’s die keken of alles veilig was. Zo nu en dan zag onze chauffeur en de bijrijder deze spotters dan ook staan bij een pomp of parkeerplek. Het leek er toch echt op dat het plan ging lukken. Bij afslag Enschede stond een politie auto waarvan de inzittenden niet eens oog hadden voor de vrachtwagen, zo begreep ik later van de chauffeur. 

Wij in de laadruimte hadden het inmiddels vooral vrij warm gekregen. We konden niets zien. Af en toe viel er door een spleet een glimp licht op te vangen maar te weinig om onze locatie te bepalen. In Enschede werd het daarom een aantal keer spannend, zijn we er??? Of staan we weer voor een stoplicht. Na een paar keer gestopt te zijn hoorden we ineens geschreeuw vanuit de cabine. ‘Prepare for Battle’, dat was ons algehele gevoel. En dat gevoel was juist.

We waren vlakbij het Diekman. Nog niet helemaal op het plein zoals we wilden maar de tukkers hadden gezien dat de truck uit de omgeving Utrecht kwam en die kwam op de truck afgelopen. De chauffeurs gooiden de laadruimte open waar wij al volledig klaar zaten. Gewapend met lege bierflessen en riemen gingen we de Tukkers te lijf. Volledig overdonderd door ons ‘Paard van Troje’ namen ze toch al vrij snel de benen. De politie was inmiddels ook wakker geschud, waardoor de chaos rond het Diekman compleet was. Na een kleine tien minuten hadden de blauwen calimero’s ons volledig ingesloten. In die tijd hanteerde men nog de regel om de groep zo snel mogelijk in het stadion te krijgen. ‘Dan worden ze wel rustig’ Zonder kaarten en zonder te betalen werden we het uitvak ingelaten.

Iets wat in deze tijd niet meer denkbaar is. De uitslag van de wedstrijd weet ik echt niet meer. Dus die kan ik jullie niet geven. Na afloop van de wedstrijd wilde de politie ons zo snel mogelijk de stad uit hebben. De Tukkers waren uiteraard uit op wraak. En wij hadden zelf ook nog wel zin om ff op de vuist te gaan met Vak-P. Er was daarom geen wout te vinden die vond dat wij niet met zijn allen die vrachtwagen in mochten om terug te reizen naar Utreg. Hetgeen toch vreemd is want het is uiteraard niet toegestaan om op deze manier te reizen. Jammer, want de terugweg was geen pretje. Iedereen was toch wat vol van die prachtige dag en de adrenaline stroomde nog door ons bloed. In de vrachtwagen werd het daarom al snel vrij heet.

Wegens wegwerkzaamheden waren er grote files en de chauffeur besloot daarom binnendoor te reizen waardoor het een erg lange terugreis werd. Maar ik zal me de dag vooral blijven herinneren als 1 van de mooiste rel dagen die ik ooit heb meegemaakt.  Jaren later hebben de hooligans van Cambuur deze stunt herhaald. Dit was eind jaren 90. Zij verklaarden toen dat zij de eerste waren die deze actie hadden bedacht. Hetgeen dus allerminst waar is. Begin jaren 90 stonden wij op deze manier met een aardige rel groep in Enschede vlakbij het stadion. 

OudvakJ

Supportersvereniging FC Utrecht

De SupportersVereniging FC Utrecht (SVFCU) is de officiële supportersvereniging van FC Utrecht en vertegenwoordigt met ruim 5.500 leden een aanzienlijk deel van de Utrechtse achterban.

Lid worden?